Απεργία στα ΜΜΜ : Πώς θα κινηθούν τρένα, Μετρό και Προαστιακός

Νέες απεργιακές κινητοποιήσεις στα τρένα, συμπεριλαμβανομένου και του Προαστιακού, προαναγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) με βασικό αίτημα τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων στο σιδηρόδρομο.

Συγκεκριμένα, για την Τρίτη 8 Οκτωβρίου έχει ανακοινώσει τρεις τρίωρες στάσεις, μεταξύ 5:00 π.μ. και 8:00 π.μ., 13:00 και 16:00, 21:00 με 24:00 – και αναμένεται να έχει επιπτώσεις σε όλα τα δρομολόγια που έχουν επίσημη ώρα αναχώρησης ή άφιξης κατά τη διάρκεια των στάσεων εργασίας.

Την επόμενη μέρα, την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου, έχει προγραμματιστεί 24ωρη απεργία.

Να σημειωθεί πως τις ώρες των στάσεων εργασίας, καθώς και την ημέρα της 24ωρης απεργίας, το Μετρό δεν θα κινείται στο τμήμα Δουκ. Πλακεντίας – Αεροδρόμιο.

Τι αναφέρει η ΠΟΣ

«Η ανεπίτρεπτη κωλυσιεργία που επιδεικνύει η διοίκηση της ΕΕΣΣΤΥ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ως προς το ζήτημα της υπογραφής συλλογικής σύμβασης εργασίας, η οποία έχει λήξει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μην καλύπτονται από συλλογική σύμβαση, και να τίθεται σε κίνδυνο το εργασιακό τους μέλλον, ενόψει μάλιστα και της συγχώνευσης της εταιρείας που πρόσφατα εξαγγέλθηκε».

» Η συλλογική σύμβαση εργασίας του ΟΣΕ που έχει ήδη υπογραφεί από το Μάρτιο και βρίσκεται ‘εγκλωβισμένη’ στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προκειμένου να τύχει της έγκρισης της κυβέρνησης για ζητήματα που έχουν συμφωνηθεί» δηλώνει σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών, και καταλήγει:

«Αντιδρούμε στο νέο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, μέσω του οποίου προωθούνται πρωτόγνωρες διαδικασίες, που όχι μόνο καταπατούν τα  εργασιακά μας δικαιώματα – όσα μας έχουν απομείνει – αλλά προωθούνται και διαδικασίες ηλεκτρονικού φακελώματος των συνδικάτων.

Πηγή: in.gr

Ντολμαδάκια γιαλαντζί, με την παραδοσιακή συνταγή

Θέλετε την παραδοσιακή συνταγή για ντολμαδάκια γιαλαντζί; Αυτή εδώ είναι! Ένα από τα πιο νόστιμα άλλα και μπελαλίδικα πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Δεν θα πω ψέματα, είναι δύσκολο να τυλίξεις τα ντολμαδάκια σωστά, και σίγουρα θα παιδευτείτε, άλλα είναι ένα ορεκτικό που αξίζει τον κόπο μέχρι να το πετύχετε. Δοκιμάστε αυτή τη συνταγή και θα με θυμηθείτε!

Υλικά για τα ντολμαδάκια γιαλαντζί

  • 250 γρ. αμπελόφυλλα
  • 500 γρ. κρεμμύδια φρέσκα
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού ρύζι
  • 1 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο
  • 1 ματσάκι δυόσμο ψιλοκομμένο
  • χυμός από 1 λεμονί

Πως φτιάχνουμε τα ντολμαδάκια γιαλαντζί

Αρχικά ζεματάμε τα αμπελόφυλλα μας για 2-3 λεπτάκια σε βραστό και αλατισμένο νερό.

Έπειτα, με μια τρυπητή κουτάλα τα βγάζουμε και τα τοποθετούμε σε ένα μπωλ με κρύο νερό, τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε για λίγο σε ένα πιάτο.

Σε μια κατσαρόλα, προσθέτουμε την μισή ποσότητα του λαδιού και τα κρεμμύδια μας, τα οποία έχουμε ψιλοκόψει, και τα σωτάρουμε να μαραθούν.

Μέτα από λίγο, προσθέτουμε ένα φλιτζάνι τσαγιού ζεστό νερό και το ρύζι, τα ανακατεύουμε όλα μαζί και προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά εκτός από το χυμό λεμονιού και το υπόλοιπο λάδι.

Συνεχίζουμε για λίγο ακόμα το ανακάτεμα, για να δέσουν όλα τα υλικά μαζί και βράζουμε για 4-5 λεπτά ακόμα.

Μόλις είναι έτοιμο το μείγμα, το αφήνουμε για λίγο να κρυώσει.

Αμέσως μετά, παίρνουμε κάθε αμπελόφύλλο, βάζουμε στη μέση ένα κουταλάκι του γλυκού από το μείγμα της γέμισης και το τυλίγουμε.

Τοποθετούμε τα ντολμαδάκια μας στην κατσαρόλα κυκλικά, πολύ κοντά το ένα στο άλλο.

Ρίχνουμε από πάνω τους τον χυμό λεμονιού, 2 φλιτζάνια νερό, το υπόλοιπο λάδι και τα σκεπάζουμε με ένα πιάτο.

Τα βράζουμε σε σιγανή φωτιά για μισή ώρα περίπου μέχρι να πιουν νερό και να βράσει το ρύζι.

Και αυτό ήταν, κατεβάζουμε τα ντολμαδάκια από την φωτιά και αφήνουμε να κρυώσουν.

Φυσικά, τα ντολμαδάκια γιαλαντζί τα σερβίρουμε κρύα.

Καλή μας απόλαυση!

Συμβουλές για καλύτερα ντολμαδάκια

  • Καλό θα ήταν να ξεπλύνουμε το ρύζι για να φύγει το άμυλο και να παραμείνει σπυρωτό.
  • Φροντίζουμε τα αμπελόφυλλα που θα χρησιμοποιήσουμε να είναι απαλά και με μεταξένια υφή.
  • Τα φρέσκα αμπελόφυλλα χρειάζονται ελάχιστο ζεμάτισμα.

Πηγή: Super Syntages

Χοιρινό στη γάστρα με πατάτες, γιορτινό λουκούμι!

Στην Ελλάδα το χοιρινό έχει την τιμητική του σε τραπεζώματα και γιορτινές καταστάσεις. Και τα Χριστούγεννα σε πολλά σπίτια το προτιμάνε αντί της γαλοπούλας. Αυτή εδώ είναι η προσωπική μου συνταγή για χοιρινή σπάλα στο φούρνο με πατάτες. Ακολουθήστε την κατά γράμμα και θα με θυμηθείτε. Το απλό είναι συνήθως το καλό…

Υλικά Συνταγής

  • 1 ολόκληρη σπάλα χοιρινού (3 με 4 κιλά το πολύ)
  • 2 κιλά πατάτες καθαρισμένες και χοντροκομμένες
  • 2 κουταλάκια αλάτι
  • 2 κουταλάκια πιπέρι
  • 1 κούπα ελαιόλαδο
  • 3 λεμόνια
  • 2 σκελίδες σκόρδο κομμένο σε φετούλες
  • λίγο δεντρολίβανο για τις πατάτες

Εκτέλεση συνταγής

Κατ’αρχάς, το μυστικό για το καλό χοιρινό είναι να πάρουμε μια ολόκληρη σπάλα από το χασάπη και να μην την κόψουμε καθόλου. Αν την αγοράσουμε από την προηγούμενη μέρα, τότε τη βάζουμε όπως είναι στο ψυγείο αλλά ανοίγουμε τη συσκευασία της ώστε να παίρνει αέρα το κρέας μας.

Την ημέρα του τραπεζιού, βγάζουμε τη σπάλα από το ψυγείο, την πλένουμε λίγο για παν ενδεχόμενο και την ακουμπάμε σε μια επιφάνεια για να την ετοιμάσουμε.

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 200 βαθμούς.

Καθαρίζουμε τις δύο σκελίδες σκόρδου και τις κόβουμε σε μικρά κομματάκια. Αν θέλουμε ή αν έχουμε μεγάλη σπάλα, βάζουμε και τρίτη σκελίδα σκόρδου, αυτά είναι γούστα…

Έπειτα μπήγουμε ένα μυτερό μαχαίρι μέσα στο κρέας και στην τρυπούλα που δημιουργείται, χώνουμε βαθιά από ένα μικρό κομματάκι σκόρδου.

Επαναλαμβάνουμε αυτην την ιεροτελεστία συστηματικά για όλα τα κομματάκια σκόρδου που έχουμε. Προσέχουμε να κατανείμουμε το σκόρδο σε όλο τον όγκο του χοιρινού, και από την μία και από την άλλη πλευρά, αλλά και στις άκρες. Δεν τσιγκουνευόμαστε το σκόρδο, όπως είπαμε αν θέλουμε βάζουμε κι άλλο! Ούτως ή άλλως στο τέλος του ψησίματος ούτε καν που θα το καταλαβαίνουμε στο κρέας μας!

Στη συνέχεια, αλατοπιπερώνουμε καλά το χοιρινό σε όλες τις πλευρές του. Σε διάφορες άλλες συνταγές εδώ θα διαβάσετε ότι και καλά του κάνουμε.. μασάζ. Αλατοπιπέρωμα λέγεται, παιδιά, φαγάκι φτιάχουμε, μην τα μπερδεύουμε όλα…

αθαρίζουμε και πλένουμε καλά τις πατάτες. Τις κόβουμε κυδωνάτες σε μεγάλα κομμάτια και τις βάζουμε στην γάστρα στο κάτω μέρος. Ειναι σημαντικό η πατάτα να είναι καλή (προτιμήστε τρίπολης ή νάξου) και να την κόψετε σε μεγάλα κομμάτια, διαφορετικά θα λιώσει μέσα στη γάστρα! Για γάστρα, καλό είναι να έχουμε κάποια καλή που να κρατάει θερμοκρασία. Εγώ όπως βλέπετε και στη φωτό, έχω αυτήν την φανταστική γάστρα της Tupperware. Αν έχετε την πατροπαράδοτη πήλινη, βέβαια, θα ψήσει κι εκείνη το χορινό μας μια χαρά!

Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε στις πατάτες το δεντρολίβανο, το οποίο το τρίβουμε λιγάκι εκείνη τη στιγμή.

Σε ένα βαζάκι που κλείνει, βάζουμε το ελαιόλαδο και το χυμό των λεμονιών. Ανακατεύουμε καλά και περιχύνουμε το περισσότερο μείγμα πάνω στις πατάτες. Κρατάμε λίγο για το χορινό.

Τέλος, πάνω στις πατάτες βάζουμε τη σπάλα, με το λίπος προς τα πάνω (δείτε τη φωτογραφία). Πάνω στο χοιρινό μας περιχύνουμε το υπόλοιπο μείγμα λαδιού-λεμονιού και αν θέλουμε ρίχνουμε λιγάκι αλάτι και πιπέρι.

Τέλος, κουνάμε λίγο τη γάστρα μας για να ανακατευτεί λίγο το ζουμάκι στο κάτω μέρος.

Κλείνουμε τη γάστρα και την βάζουμε στο προθερμασμένο φούρνο. Ψήνουμε το χοιρινό για 3 με 4 ώρες στους 180 με 200 βαθμούς, ανάλογα με τη γάστρα και το φούρνο. Εδώ είναι το δεύτερο μυστικό για να πετύχει το χοιρινό, πρέπει να σιγοψηθεί! Επίσης, πρέπει το κρέας να ψηθεί για αρκετή ώρα με κλειστό το καπάκι για να μαλακώσει και να γίνει λουκούμι. Οπότε μην ανοίγετε το καπάκι παρά μόνο στις δύο-δυόμιση ώρες για να το «γυρίσετε» μία φορά. Μετά κλείστε το καπάκι ξανά και αφήστε το για άλλο τόσο. Συνήθως εγώ το αφήνω να ψηθεί για 4 ώρες συνολικά.

Στο τέλος, όταν πια το κρέας έχει γίνει μαλακός και τρυπιέται εύκολα, βγάζουμε το καπάκι της γάστρας, γυρνάμε το χοιρινό από την πλευρά που θέλουμε να το σερβίρουμε και το αφήνουμε να ξεροψηθεί για 10 λεπτά.

Το γιορτινό χοιρινό με πατάτες στη γάστρα είναι έτοιμο. Το βγάζουμε από τη γάστρα σε δίσκο κοπής και το αφήνουμε εκεί για 10 λεπτά να «σταθεί» και να έρθει σε μια πιο φυσιολογική θερμοκρασία. Αυτό είναι σημαντικό να γίνει, μια και το κρέας είναι ολόκληρο και συνεχίζει να ψήνεται στο εσωτερικό του! Επίσης, αν πάμε να το κόψουμε όταν είναι πολύ ζεστό θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό (το χοιρινό θα διαλυθεί!). Μετά από τα 10 λεπτά λοιπόν, κόβουμε το χορινό μας σε λεπτές φέτες, κατά προτίμηση με ένα ηλεκτρικό μαχαίρι.

Το μεταφέρουμε σε κάποιο βαθύ σκεύος για σερβίρισμα. Βάζουμε πλάι πατάτες και από πανω περιχύνουμε το ζωμό από τη γάστρα. Είμαστε έτοιμοι για να το απολαύσουμε!

Χρόνια πολλά!

Συμβουλές:

  • Μην τσιγκουνευτείτε το σκόρδο. Κάνει καλό και δίνει γεύση στο κρέας.
  • Μην λυπηθείτε το λεμόνι. Εγώ βάζω 3 λεμόνια, αλλά αν θέλετε βάλτε κι άλλο.
  • Το πόσο ελαιόλαδο θα βάλετε εξαρτάται και από την ποιότητα του λαδιού που έχετε και πόσο ζουμι θέλετε να έχετε στο τέλος. Περισσότερο λάδι, περισσότερο ζουμί στο τέλος αλλά και πιο βαρύ το φαί…
  • Πριν κόψετε το χορινό, αφήστε το λίγο στο δίσκο κοπής να κρυώσει. Μπορεί να φαίνεται άσκοπο, αλλά στην πραγματικότητα χρειάζεται και για να γίνει πιο μαλακό το κρέας αλλά και για να κοπεί σωστά!
  • Κόψτε το χοιρινό σε όσο πιο λεπτές φέτες μπορείτε. Προτιμήστε το ηλεκτρικό μαχαίρι, κάνει καλύτερη δουλειά.

Πηγή: Super Syntages

Φιλέτο κοτόπουλου «γεμιστό» με μυρωδικά και λαδολέμονο με ελιές

Υλικά για 4 άτομα:

  • 4 φιλέτα από στήθος κοτόπουλου (τα οποία χαράζουμε εγκάρσια με ένα κοφτερό μαχαίρι, χωρίς όμως να τα κόψουμε μέχρι την άκρη τους – θέλουμε απλώς να τα ανοίξουμε στα δύο. Τα χτυπάμε ελαφρώς με το ειδικό σφυράκι, τον μπάτη, για να απλώσουν και να λεπτύνουν, σαν σνίτσελ. Αν δεν θέλουμε να κάνουμε οι ίδιοι αυτήν τη διαδικασία, το ζητάμε από τον κρεοπώλη μας)       

Για τη γέμιση μυρωδικών:

  • τα φύλλα από 1/3 μάτσο φρέσκο δυόσμο
  • τα φύλλα από 1/3 μάτσο μαϊντανό
  • 1 κουτ. γλυκού ρίγανη ξερή
  • 1/2 κουτ. γλυκού δεντρολίβανο ξερό
  • 1/2 κουτ. γλυκού μαντζουράνα ξερή (προαιρετικά)
  • 80 γρ. παρμεζάνα, τριμμένη
  • 70 ml ελαιόλαδο

Για το λαδολέμονο με ελιές: (το ετοιμάζουμε ενώ ψήνονται τα φιλέτα, για να γλιτώσουμε χρόνο)                                                                                        

  • 60 ml ελαιόλαδο
  • 8 – 10 ελιές, κατά προτίμηση μαύρες, χωρίς το κουκούτσι και ψιλοκομμένες
  • 1 κουτ. σούπας χυμός λεμονιού
  • 1 κουτ. σούπας ξίδι βαλσαμικό              
  • 1 κουτ. σούπας μουστάρδα της αρεσκείας μας
  •  τα φύλλα από 3 – 4 κλωνάρια μαϊντανού, χοντροκομμένα
  • 4 ντοματίνια, κομμένα στη μέση
  • αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Διαδικασία:

«Γέμιση»: Βάζουμε όλα τα μυρωδικά στο μπλέντερ ή στο μούλτι, ρίχνουμε και το ελαιόλαδο και τα χτυπάμε για περίπου 1 – 2 λεπτά, μέχρι να ψιλοκοπούν και να αναμειχθούν με το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το τριμμένο τυρί και ανακατεύουμε.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200° C και λαδώνουμε ελαφρώς ένα μέτριο ταψί.

Σε μια επιφάνεια κοπής απλώνουμε τα φιλέτα κοτόπουλου και τα αλατοπιπερώνουμε. Με ένα κουτάλι απλώνουμε περίπου 2 κουτ. σούπας στη μία πλευρά κάθε φιλέτου, καλύπτουμε με την άλλη πλευρά ώστε να εγκλωβιστεί η «γέμιση» και το στερεώνουμε με 1 – 2 οδοντογλυφίδες, για να μην ανοίξει κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Βάζουμε όλα τα φιλέτα κοτόπουλου στο ταψί και ψήνουμε για περίπου 7 – 8 λεπτά από κάθε πλευρά, μέχρι να ψηθεί το κοτόπουλο, αλλά να μη στεγνώσει. Ξεφουρνίζουμε και βγάζουμε το κοτόπουλο σε μια πιατέλα σερβιρίσματος.

Λαδολέμονο με ελιές: Στο μεταξύ, σε ένα βαθύ μπολ ρίχνουμε όλα τα υλικά για το λαδολέμονο και ανακατεύουμε με ένα πιρούνι, μέχρι να αναμειχθούν. Περιχύνουμε με το λαδολέμονο τα φιλέτα κοτόπουλου και σερβίρουμε με απλό ρύζι πιλάφι και πράσινη σαλάτα.

Τι πίνουμε: Επιλέξτε ένα Ξινόμαυρο σε λευκή οινοποίηση Blanc de Noirs, σε χαρμάνι με Ροδίτη από τη βόρεια Ελλάδα.

Πηγή: Γαστρονόμος

Ομορφοι δρόμοι γύρω από τον Αγιο Αιμιλιανό στον Λόφο Σκουζέ

Από το άνοιγμα μιας εγκαταλελειμμένης ισόγειας κατοικίας, σε έναν από τους δρόμους στον Λόφο Σκουζέ, είχα μπροστά μου ένα θέαμα που θα μπορούσε να είναι εικαστική εγκατάσταση. Μισάνοιχτες οι πόρτες, έκρυβαν μυστικά, ένα σκουπόξυλο έγερνε σε έναν ξεφλουδισμένο γαλάζιο τοίχο, η πέτρινη σκάλα ανέβαινε ανάμεσα σε βεραμάν μπορντούρες και, δεξιά, σε ένα πορτ μαντό κρέμονταν μερικά πουκάμισα και πανωφόρια. Στο δάπεδο, μια αναποδογυρισμένη καρέκλα και ξεφτισμένοι σοβάδες. Αυτήν την «άρτε πόβερα», τόσο οικεία στα σπλάχνα των παρατημένων σπιτιών, τη συναντούσα τώρα σε ένα από τα ποιητικά όμορφα σπίτια αυτής της παλιάς συνοικίας.

Είχα ένα χρέος, να εξερευνώ σταδιακά τη γειτονιά γύρω από τον Λόφο Σκουζέ, που εξασκούσε γοητεία καθώς (και αυτή) ήταν το αποτέλεσμα της οικοπεδοποίησης μιας ιδιωτικής περιουσίας στον Μεσοπόλεμο. Ο έμπορος και τραπεζίτης Γεώργιος Σκουζές (1811-1884) είχε αγοράσει μια τεράστια έκταση στην περιοχή και την είχε φυτέψει. Ακόμη και σήμερα, στα δρομάκια γύρω από τον Αγιο Αιμιλιανό που στεφανώνει τον λόφο, υπάρχει η αίσθηση ενός παλιού περιβολιού, ακόμη και αν η περιοχή ανοικοδομήθηκε ευρύτατα μετά το 1970. Σπίτια με αυλές και κήπους χάθηκαν σε λίγα χρόνια, αλλά ακόμη και τώρα, όσα έμειναν (και ορισμένα από αυτά σωστά αναστηλωμένα) δίνουν τον τόνο της παλιάς γειτονιάς.

Από την εκκλησία, που χτίστηκε μεταπολεμικά (1953-1976), μπορεί να δει κανείς τα σπιτάκια της οδού Αθαμανίας· μικροί κύβοι, χαριτωμένες αρ ντεκό επαύλεις, με τα κηπάκια τους και τις ωραίες σιδεριές. Παραινέσεις φίλων και μια συζήτηση που προκάλεσε αναμνήσεις για την οδό Λαοδάμαντος με έφερε ένα πρωινό σε αυτούς τους παλιούς δρόμους. Πόση γαλήνη βρήκα όχι μόνο στη Λαοδάμαντος, αλλά και στη Χειμάρρας και την Πρεβέζης, την Τεμπών, την Ισμήνης, την Ευαλκίδου… Μια χούφτα δρόμοι, με εκείνον τον παλαιοαθηναϊκό χαρακτήρα, βαθιά αστικό και σαφέστατα φιλικό στον απλό άνθρωπο, που θέλει να περπατήσει και να χαρεί. Αν ο Λόφος Σκουζέ ήταν πιο κοντά στο κέντρο, θα ήταν προορισμός για πολλούς επισκέπτες και τα σπίτια και τα διαμερίσματα θα ήταν περιζήτητα. Σε ορισμένα σημεία, η περιοχή είναι –οικιστικά– εφάμιλλη, αν όχι ανώτερη, του Μετς. Στάθηκα με συγκίνηση μπροστά στα παλιά σπίτια. Απέναντι από την εκκλησία, Λαοδάμαντος και Αθαμανίας, το υπερυψωμένο σπιτάκι, κλειστό πια, συμπύκνωνε, ακούσια, και με εκείνη τη φυσική συστολή, όλη την ιστορία της μεσοπολεμικής Αθήνας. Είδα στην εξώθυρά του το μοτίβο που έχω συναντήσει σε αναρίθμητα σπίτια σε όλες τις παλιές γειτονιές, και από το απέναντι πεζοδρόμιο προσπάθησα να το αφομοιώσω ολόκληρο, τόσο θελκτικό ήταν. Στα στενά ολόγυρα, είδα πολλές ερειπωμένες ισόγειες κατοικίες. Ανήκουν, προφανώς, στο πρώτο κύμα μικροϊδιοκτησιών μετά την κατάτμηση του κτήματος Σκουζέ και είναι όσα έμειναν από τις σωρηδόν κατεδαφίσεις των τελευταίων δεκαετιών. Στην Αθαμανίας 8, έχει μείνει μόνον η πρόσοψη από το σπιτάκι, χτισμένο μάλλον στα 1928-30, με τις παραστάδες, στο στυλ της εποχής. Στη Χειμάρρας 39, είναι το σπίτι που μου αποκάλυψε το εσωτερικό του μέσα από την εξώθυρα. Απέναντι από την Αστυνομία, στη Λαοδάμαντος, ένα άλλο ισόγειο κόσμημα από την ίδια εποχή, από τα πρώιμα, κέλυφος του εαυτού του, όπως και το παραπλήσιο στην οδό Ισμήνης 82, με το ωραίο λοφίο-στέψη, αποκλεισμένο λόγω ετοιμορροπίας. Μου θύμισαν, τα σπιτάκια αυτά, οικογενειακούς τάφους χορταριασμένους σε ιστορικά κοιμητήρια, με τις σιδερένιες πόρτες τους να χτυπούν με τον αέρα.

Αλλά λίγο παρακάτω, αν φτάσει κανείς στην οδό Ευαλκίδου, θα χαρεί τις αρ ντεκό βίλες και τους κήπους. Μια φωτεινή Εδέμ στον Λόφο Σκουζέ…

Πηγή: Έντυπη Έκδοση της Καθημερινής